Het avontuur van Louis Franciscus Kuijpers (deel 2)

24 dec 2013

Share
IMG_0379

Kaart naar een foto van het ss Rotterdam

De SS Rotterdam vertrok op woensdag 4 juli 1923 van Rotterdam naar New York en was om 8:30 uur in zee. Op dat moment liep bij Louis Franciscus Kuijpers het zweet al over zijn lichaam, hij voelde het van zijn hoofd in zijn nek druppelen.

Scheepsbericht in De Leeuwarder Courant 5 juli 1923

Scheepsbericht in De Leeuwarder Courant 5 juli 1923

Als trimmer was hij verantwoordelijk voor de aanvoer van kolen. Zijn werk begon voor het vertrek met het bunkeren van de kolen op het schip. Tijdens de vaart moest hij de kolen in kruiwagens scheppen en aanleveren bij de stokers. Het was zwaar werk; de kolenbunkers lagen boven en vlak naast de stookketels om de aanvoerroutes kort te houden. Het was er donker en zo heet dat de kolen spontaan konden ontbrandden. De trimmers waren in dat geval verantwoordelijk voor het blussen van de branden. Ze moesten er ook voor zorgen dat de lading kolen in evenwicht bleef, zodat het schip niet scheef ging hangen of omsloeg. De trimmers kregen het slechtst betaald van al het machinekamerpersoneel.

Trimmers bunkeren kolen op de Rotterdam in Hoboken (ca 1923)

Trimmers bunkeren kolen op de Rotterdam in Hoboken (ca 1923)

Dit was niet Louis’ eerste reis. Hij was twee jaar geleden voor het eerst aangemonsterd op de Rotterdam. Het was hard werken, maar hij had tenminste werk en dat kon niet iedereen in Nederland zeggen. In Amerika was alles veel beter. Hij was van plan in New York een kamer te zoeken en er te blijven. In New York kon hij voorlopig op de Rotterdam blijven aanmonsteren. Misschien kon hij ook een baan bij Henri Ford in Detroit krijgen. Veel maten hadden dat al gedaan, ze drosten gewoon en gingen bij Ford werken. Ford betaalde zeker het dubbele had hij gehoord en misschien nog wel meer. Alleen zag hij zijn vader en moeder dan nooit meer, en zijn broers en zusters. Als hij op de Rotterdam bleef werken zou hij gewoon heen en weer varen naar Rotterdam en kon hij ze blijven zien.

Ellis_Island_in_1905

Ellis Island in 1905

‘s-Middags liep de Rotterdam de haven van Boulogne binnen om dezelfde dag weer te vertrekken. Op donderdag werd Southampton aangedaan waarvandaan het schip om 12:10 uur weer vertrok om te beginnen aan de oversteek over de Atlantische Oceaan. Het KNMI voorspelde op 7 juli warm, droog weer met een zwakke tot matige zuidoostelijke tot zuidelijke wind en een heldere tot lichtbewolkte atmosfeer, geen neerslag. Op 11 juli zagen de opvarenden van de Rotterdam het eerste teken van het Amerikaanse continent: een enkele witte lichtflits om de 7,5 seconden, het karakter van de vuurtoren van Cape Race op Newfoundland. Elf jaar eerder hadden de passagiers van de Titanic, tot het moment dat het schip op een ijsberg liep, via de Marconi radiozender contact met Cape Race gehad om berichten met zakenrelaties en familieleden uit te wisselen.  Cape Race coördineerde via dezelfde Marconi apparatuur de reddingsactie. Op zaterdag 14 juli liep de Rotterdam de haven van New York binnen en moesten de opvarenden zich melden bij de immigratiedienst op Ellis Island (wordt vervolgd)

bronnen:

Gemeentearchief Den Haag
Delpher, artikelen over de stakingen en scheepvaartberichten in diverse kranten
Beeldbank Haags Gemeentearchief.
Immigranten in New York: archief van Ellis Island

No comments yet

Leave a Reply